naัUมๅlla้วจ้ๅ ภาคสอง

posted on 29 Sep 2009 00:38 by saiki in TomoSaiki

แฮ่ มาอัพต่อแหล่ะ อีกนิดนุงๆ อ่ะมาต่อกันเน๊าะ

วันที่ 15 กันยา

วันนี้ตามกำหนดการที่วางไว้จะไปโอไดบะกันแล้วจากนั้นบ่ายๆก็จะไปทาเคยะเพื่อช้อปปิ้งกัน แต่ด้วยความเพลียจากไลฟ์และอะไรสักอย่างก็เลยเดินเที่ยวสำรวจแถวอิเคบุคุโระกันสองคน
เดินไปทาบุ/เซบุ ขึ้นๆลงๆ วนๆดูพวกของกินของใช้ อืมม พวกแม่บ้านทหารบกเคลื่อนพลเข้ายึดครองอาณาเขต SALE อืมมม เพิ่งเคยเห็นการยื้อแย่งแบบจะๆก็วันนี้แหล่ะฮ่ะๆๆๆ ช่วงบ่ายๆอาหารลดราคาลงถูกมาก

แล้วก็กลับมารอทรายกันที่ห้องเพื่อจะไป OKAMACHI พอได้รับสัญญาณว่าทรายออกเดินทางแล้ว ไซกิเรย์ก็ขึ้นรถไฟไปจุดนัดพบที่ โอคามาจิ โอ้ลัลล้า.......เมื่อถึงร้านทาเคยะ ตอนแรกเห็นจำนวนชั้นที่ขายสินค้ามีเสียงโอดครวญมาเล็กน้อยว่ามันเยอะมาก ฮ่ะๆๆ แต่พอเข้าดงสินค้าทั้งสามคนก็เหมือนวิ่งอยู่ในทุ่งดอกไม้หยิบๆจับๆกันเพลินไป(ตอนนี้มีเสียงเพลง "ทำเพราะรัก" ประกอบ ข้างบ้านเปิด - -*) ไซกิจุดประสงค์หลักคือการมาซื้อ DHC ให้พี่สาวอุอุ โกยยยกลับบ้าน - -* คนที่เสียหายไปมากที่สุดน่าจะเป็นทราย ฮ่ะๆๆๆก็เดินดูกันราวๆ 3-4ชั้น เรย์ได้น้ำหอมไป 3ขวด แล้วก็ออกจากทุ่งดอกไม้กัน เฮ้ย ออกจากร้านทาเคยะ เดินเล่นรอบๆ เหมือนจะหาอะไรกินกันรึป่าว? ก็เดินจากโอคามาจิไปจนถึง อุเอโนะ

ภาพระหว่างทางที่เดินเล่นใน โอคามาจิ นิดนุง

แล้วก็นั่งรถกลับมาที่อิเคบุคุโระ ฮ่ะๆๆ เดินหาอะไรกินกันโดยมีประโยคสนทนาที่ว่า

เรย์ - ทรายอยากกินไรอ่ะ
ทราย - แล้วแต่พวกพี่เลย หนูอยู่อีกนาน
ไซกิ - ทรายขาเจ็บป่าว? (รองเท้ามันกัด)
ทราย - ไม่เท่าไร
เรย์ - งั้นร้านนี้ *ชี้ที่ร้าน FIRST KITCHEN* ไว้เดี๋ยวค่อยมากิน .....(สักอย่างที่เป็นเครื่องดื่มไซกิจำชื่อไมได้)
ทราย - โอเคเลยๆอยากกิน
*เดินกันต่ออีกเป็น 10 นาทีบทสนทนาเดิมๆ*

เรย์ - ทรายอยากกินไรอ่ะ
ทราย - แล้วแต่พวกพี่เลย หนูอยู่อีกนาน
ไซกิ - ทรายขาเจ็บป่าว? เข้าร้านนี้เลยก็ได้มั๊ง น้องมันเจ็บป่าว

*ยืนกันอยู่หน้าร้านทงคะสึ เรย์เหมือนจะไม่เข้า อารมณ์ว่าด้านในมีแต่บุรุษ สตรีเยี่ยงเราเข้าไปจะเป็นไงว่ะ ไซกิจับมือทราย แล้วเดินเข้าไป เพราะคิดว่าถ้าไม่จบที่ร้านนี้ คืนนี้คงเดินวนกันอีกหลายรอบ ฮ่ะๆๆๆ*

และแล้วฮึฮึ ก็เกิดตำนานหนุ่มทงคะสึขึ้นที่นี้ (กร๊ากกกกกกกกกกกกก) ไซกิอ่ะเห็นตั้งแต่เดินมานั่งละว่าเออ พนักงานหน้าตาโอเคว่ะน่ารักดี อุอุ แต่เฉยๆ แล้วก็สั่งอาหารกัน ตอนสั่งนี้แหล่ะ
ไอ้ที่นั่งข้างๆไซกิ มันสะดุดความน่ารักของคนเสิฟ ฮ่ะๆๆๆ พอตอนได้อาหาร เค้าก็เดินมาเสิฟให้ไซกิใช่ม่ะ ก็รับมาแล้วหยิบกล้องมาถ่ายชามทงคะสึ ตามสันดาน (ทำไมต้องถ่ายของกินเก็บไว้ด้วยนะ) แล้วก็มีบทสนทนาสั้นกะคนข้างๆว่า

ไซกิ - *กดถ่ายทงคะสึ* อ่า...ที่จริงนี่ไม่ได้อยากถ่ายอาหารนะจะเอามาถ่ายคนเสิฟ
*โดนตีแขนผัวะ* นส.ร(นามสมมติ เพราะไม่อาจเปิดเผยชื่อจริงได้)
นส.ร - ไซกิเว่อว่ะ
ไซกิ - เอ้า แม่ะก็พูดเล่นไปงั้นแหล่ะ มันน่ารักดี
*นั่งกินแบบไม่คิดชีวิต อาหารก็อร่อยดี รสชาติไม่เลิศเลอ แต่คนเสิฟหน้าตาดีอภัยให้*

นส.ร - เฮ้ยไซกิกินไวจัง
ไซกิ - ก็ไม่เคยกินช้าอยู่ละ (เป็นคนกินข้าวไวมาก) *มือก็เอื้อมไปหยิบกล้องวีดีโอมาเปิดคิดว่าจะดูไฟล์ที่อัดๆไว้*
นส.ร - อิ่มอ่ะ *เหลือบมองไซกิ* ไซกิถ่ายคนเสิฟไว้ให้ด้วยดิ เอาหน้าตรงๆชัดๆนะ
ไซกิ - .........ฮ๊า? สาสส หน้าตรงชัดๆ แบบนั้นเค้ารู้หมด แล้วเมื่อกี้ใครว่ากุเว่อว่ะ? *กดถ่ายวีดีโอ*
นส.ร - ถ่ายให้น้องหน่อยไม่ได้? (อ้างความเป็นน้องทันที)
ไซกิ - *กดถ่ายเล่นเฮฮา มีจังวะก็หันกล้องหาพ่อทงคะสึ ฮ่ะๆๆๆ*
ทราย - *ก้มหน้าก้มตากินไม่คุยกะไอ้สองตัวนี้เลย*
ไซกิ - ทรายๆ มองกล้องหน่อย...
**เรื่องราวทงคะสึยังมีต่อแต่จะถูกเปิดเผยหรือไม่ต้องติดตามถามไถ่จาก นส.ร ผู้มีไฟล์วีดีโอไว้ในมือ

นั่งที่ร้านนั่นได้ราวๆ ชม กว่ามั๊ง ก็ออกมาข้ามมาฝั่งตรงข้ามเข้าร้าน FIRST KITCHEN เพื่อสั่ง ไอ้นี่ *ดูรูปเอา*

ของเรย์เป็นน้ำมะม่วง ไซกิชาเขียว ของทรายน่าจะโกโก้อร่อยดี แล้วก็อิ่มแปร้ เดินไปส่งทรายกันแล้วกลับ โรงแรม กลับมาก็เฮฮาปาร์ตี้กัน เม้าท์เรื่องคุณทงคะสึให้บอสฟัง อัพรูปลงทวิตเตอร์
(ใครอยากดูพ่อทงคะสึต้องหาเอาที่ทวิตเตอร์ ฮ่ะๆๆๆ) แล้วก็นอนหมดไปอีก 1วัน อุอุ

**หมายเหตุญี่ปุ่นบันไดสูงโฮกกก

วันที่ 16 กันยา

วันนี้ไปโตเกียวทาวเว่อกันงิงิ อากาศดีมากๆอ่ะ แดดไม่ร้อนมากลมพัดเย็นสบาย (รูปส่วนใหญ่อยู่ที่กล้องเรย์) ที่โตเกียวทาวเว่อ มีนักเรียนมาทัศนศึกษากันเยอะดี อุอุ เออบอกก่อนเลยว่าไซกิ
เป็นพวกกัวความสูงนิดๆ คือไม่ได้กัวมากแค่หวาดๆ แฮ่ะๆ หวิวๆ แต่พอชินละก็เดินสบายยย ตอนขึ้นลิฟไปก็มีอาการนิดๆ - -* ทำไมชั้นต้องโดนขำทุกที เฮอะๆ ก็นะมันสูงนี่น่าเน๊าะ หุหุ ขึ้นไปที่ความสูงแรก 150 เมตร ละมั๊ง เดินวนๆ เอ๊ะมันไม่ใช่ที่ที่เรามาเมื่อปีก่อนใช่ม่ะ?? ก็งงๆมึนๆกันสองคนแล้วก็ขึ้นต่อไปที่ความสูง 250 เมตร อืมมม มันก็ยังไม่ใช่ที่ที่เรามารอบก่อนอ่า... สูงดี ถ่ายรูปๆๆ อยู่กันที่นั่นสักพัก วิวสวย (แต่พวกคนที่มาเสียงดังมาก พวกคนทำงานมั๊ง) ก็เลยลงลิฟกันมาที่ 150 เมตรเหมือนเดิม ก่อนจะเดิมวนอีกสักรอบ แล้วเดินลงบันไดกันมา อ่ะ...ที่ความสูง 145 เมตร นี่เองที่เรามากันคราวก่อน เพราะตรงพื้นจะมีช่องกระจกให้มองลงไปด้านล่างได้ หวิวววววดี ฮ่ะๆๆ ก็เลยได้ถ่ายรูปกันมาด้วย อิอิ ในที่สุดก็เจอ หลังจากนั้นก็เดินเล่นไปตามชั้นต่างๆ ถายรูปเล่นกัน ลงมาด้านล่าง นั่งกินเครป แล้วเดินลัดเข้าสวนข้างๆโตเกียวทาวเว่อเพื่อเดินกลับไปสถานีรถไฟ

เป้าหมายต่อไปก็คือ กลับ โรงแรม ฮ่ะๆๆๆ เพื่อรอโทรศัพท์จากบอสสสสสส กลับไปกลิ้งเกลือกที่ห้อง ออนเอมสักพัก บอสก็มา ไปหาอะไรกินกันแถวโรงแรม วันนี้ก็เลยได้กิน หมูเกาหลีกันอร่อย และสนุกมากเพราะได้กินไปคุยย่างๆ ปิ้งๆ จิ้มๆคีบๆ เม้าท์ๆ T^T ไซกิโดนเม้าท์อีกแว้ว เถียงไม่ทันอีกละกุ (แต่รอบนี้ มีเม้าท์กลับเหมือนกันโฮะๆๆๆ) ส่วนใหญ่เรื่องที่คุยก็เรื่องอาหารไทย แล้วก็เรื่องบิ ไซกิจะนั่งยิ้มๆ ขำๆ เพราะภาษาไม่ถนัดคือจริงๆพูดได้ แต่มันไม่คล่อง ต้องรอจังหวะให้พูดเวลาที่มีคนพูดพร้อมๆกันมันจะงง ฮ่ะๆๆๆ

กินข้าวกะบอสจนราวๆ 3-4ทุ่มบอสก็ต้องกลับเพราะน้องนู๋มิลี่จะกลับจากที่ทำงานพิเศษแล้ว

กลับห้องอาบน้ำนอนอ่านหนังสือ คุคิ แล้วหลับ อ่ะ! เพิ่งสังเกตุตอนกลับถึงบ้านที่ไทยอ่ะว่า บัตรที่ขึ้นโตเกียวทาวเว่อเลขมัน....เลขมัน.... 382 ได้อีก